เรื่องของขวดน้ำ ระหว่างทางไป Queenstown, New Zealand

เรื่องของขวดน้ำ ระหว่างทางไป Queenstown, New Zealand

     หลังจากติดภาระจากทั้งการเรียนและการทำงานมาพักใหญ่ วันนี้ได้ฤกษ์กลับมาเล่าเรื่องเสียทีค่ะ
เรื่องที่อยากเล่าในครั้งนี้คือ “ขวดน้ำระหว่างทางไปเมือง Queenstown”
พูดถึงชื่อเมืองนี้ทีไร ผู้เขียนก็รู้สึกชอบเป็นการส่วนตัว เพราะถ้าแปลเป็นไทยแบบตรง ๆ ก็ประมาณว่า “เมืองของราชินี” ฟังแล้วดูดีไม่น้อยเลยค่ะ

     Queenstown เป็นเมืองท่องเที่ยวสำคัญของ เกาะใต้ ประเทศนิวซีแลนด์ ซึ่งประเทศนิวซีแลนด์ประกอบด้วยเกาะใหญ่ 2 เกาะ คือ เกาะเหนือและเกาะใต้
แต่สำหรับการเดินทางครั้งนี้ ขอพาทุกคนมาทำความรู้จักกับเมืองทางเกาะใต้กันก่อนนะคะ
────────
     เริ่มต้นการเดินทาง…จากกรุงเทพฯ สู่ซิดนีย์
ผู้เขียนออกเดินทางโดยสายการบินที่มี โลโก้จิงโจ้แดง จากสนามบินสุวรรณภูมิ มุ่งหน้าสู่สนามบินซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย เพื่อเปลี่ยนเครื่องเดินทางต่อไปยังนิวซีแลนด์
(ณ เวลาที่เขียนบทความนี้ ผู้เขียนยังไม่มีข้อมูลเที่ยวบินตรงจากกรุงเทพฯ สู่จุดหมายปลายทางครั้งนี้ จึงต้องแวะเปลี่ยนเครื่องกันก่อนค่ะ)

     มีเรื่องหนึ่งที่อยากแนะนำสำหรับคนที่กำลังจะเดินทางค่ะ
ก่อนลงไปยังประตูขึ้นเครื่องที่สนามบินสุวรรณภูมิ อย่าเพิ่งซื้อน้ำติดตัวไปนะคะ
เพราะก่อนเข้าสู่บริเวณประตูขึ้นเครื่อง จะมีการตรวจของเหลว และไม่อนุญาตให้นำของเหลวผ่านเข้าไป
ถ้าซื้อน้ำไปแล้ว…
ก็ต้องทิ้งค่ะ และทิ้งอย่างเดียว!
แต่เดี๋ยวก่อน…
“ขวดเอาไปได้นะจ๊ะ อย่าทิ้งขวด!”
เพราะขวดเปล่าสามารถนำไปใช้เติมน้ำดื่มที่จุดบริการน้ำบริเวณประตูขึ้นเครื่องได้
ส่วนของเหลวที่ซื้อจาก Duty Free ไม่ต้องกังวลค่ะ เมื่อซื้อเรียบร้อยแล้ว พนักงานจะนำสินค้าไปส่งให้บริเวณหลังจุดตรวจของเหลว ก่อนเข้าสู่ประตูทางออกเครื่อง
────────
     ขวดน้ำหนึ่งใบ…เดินทางไปกับเรา
นั่งเครื่องยาว ๆ ประมาณ 9 ชั่วโมงกว่า ในที่สุดก็มาถึงสนามบินซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย
และตรงนี้เองที่ทำให้ผู้เขียนเริ่มสังเกตเห็นว่า…
สายการบินนี้ค่อนข้างใส่ใจเรื่องการประหยัดทรัพยากรธรรมชาติ
อย่างแรกคือเรื่อง น้ำดื่ม
บนเครื่องจะแจกน้ำดื่มให้ผู้โดยสาร 1 ขวด
จากนั้น หากต้องการน้ำเพิ่ม ก็สามารถใช้ ขวดเดิม ไปเติมได้ หรือจะเดินไปกดน้ำเองที่จุดบริการน้ำก็ได้
จุดกดน้ำมักจะอยู่บริเวณหน้าห้องน้ำ และบางจุดก็มีแก้วกระดาษให้บริการด้วย
แค่ขวดใบเดียว…
ถ้าเราไม่รีบทิ้ง ก็สามารถเดินทางไปกับเราได้อีกไกลเลยนะคะ
────────
     อาหารบนเครื่องก็มีเรื่องให้เล่า
เนื่องจากเป็นเที่ยวบินที่ใช้เวลาค่อนข้างนาน จึงมีอาหารจานหลักให้บริการ 2 มื้อ ไม่รวมของว่าง
ปกติจากประสบการณ์ที่ผู้เขียนเคยใช้บริการสายการบินจากตะวันออกกลาง มักจะมีเมนูอาหารเป็นแผ่นกระดาษมาให้เลือก
แต่สายการบินนี้มาอีกแบบค่ะ
พนักงานต้อนรับบนเครื่องจะ ประกาศเมนูอาหารต่าง ๆ ให้ผู้โดยสารฟัง
ผู้เขียนก็ตั้งใจฟังน่าดูเลยค่ะ
พนักงานก็ประกาศภาษาอังกฤษไปเรื่อย ๆ…
ฟุดฟิดฟอไฟกันไป
จนในที่สุด…
ก็มี “เสียงสวรรค์” สำหรับผู้โดยสารชาวไทย
เพราะมีพนักงานคนไทยอยู่บนเครื่อง และประกาศเมนูอาหารเป็นภาษาไทยให้อีกรอบ
โอ๊ย…โล่งเลยค่ะ!
อาหารบนเครื่องมีให้เลือกค่อนข้างหลากหลาย ทั้ง หมู ไก่ เนื้อ และที่ขาดไม่ได้เลยก็คือ…
อาหารมังสวิรัติ
เรียกว่ามีตัวเลือกให้ผู้โดยสารพอสมควรค่ะ
────────
     ตกหลุมอากาศบ้าง…สวดมนต์บ้าง…หลับบ้าง
ระหว่างทางก็นั่งไปเรื่อย ๆ ค่ะ
ตกหลุมอากาศบ้าง
สวดมนต์บ้าง
หลับบ้าง
สลับเคล้าคลึงกันไป…
และแล้วก็ถึงสนามบินซิดนีย์จนได้
ก่อนลงจากเครื่อง ผู้เขียนยังคงเก็บ ขวดน้ำใบเดิม เอาไว้อยู่ค่ะ
และต้องบอกว่า…
การต่อเครื่องที่สนามบินซิดนีย์ค่อนข้างสบาย
ใช้เวลาในการตรวจสัมภาระที่ถือขึ้นเครื่องเพื่อเปลี่ยนเครื่องไม่นานมาก และอาจเป็นเพราะสนามบินไม่ได้มีขนาดใหญ่มาก จึงไม่ต้องเดินกันไกลจนเมื่อย
แต่มีสิ่งหนึ่งที่อยากย้ำอีกครั้ง…
“อย่าลืมขวดน้ำ! เอาขวดลงไปด้วยนะจ๊ะ”
────────
     แล้วทำไมต้องเอาขวดน้ำลงไป?
คำถามคือ…
“ทำไมต้องเก็บขวดน้ำไปด้วย?”
เพราะราคาน้ำดื่มที่สนามบินซิดนีย์ในช่วงที่ผู้เขียนเดินทาง มีโปรโมชั่นประมาณ 2 ขวด ราคาเกือบ 4 AUD
คิดเป็นเงินไทยก็ตกประมาณ ขวดละ 46 บาท
จริง ๆ แล้วก็ไม่ได้แพงจนซื้อไม่ได้ค่ะ
ใคร ๆ ก็ซื้อได้ และผู้เขียนเองก็ซื้อเหมือนกัน
แต่…
ซื้อแล้วก็ยังเก็บขวดไว้นะคะ!
เพราะสิ่งที่สังเกตเห็นคือ คนที่นี่นิยมเอาขวดของตัวเองมาเติมน้ำที่จุดบริการน้ำดื่ม
ซึ่งจุดบริการน้ำก็มักจะอยู่บริเวณหน้าห้องน้ำ
บางจุด…
ต่อคิวกันยาวเลยค่ะ
ที่น่าสนใจคือ ทุกครั้งที่กดน้ำ จะมีตัวเลขและข้อความแสดงให้เห็นว่า
“ตอนนี้คุณได้ช่วยลดการใช้ขวดน้ำไปแล้วกี่ขวด?”
เห็นแล้วก็รู้สึกว่า…
ดีงามมาก!
ช่วยลดการใช้ขวดพลาสติก
ช่วยลดการใช้ทรัพยากร
ช่วยลดค่าใช้จ่าย
และยังเป็นอีกหนึ่งวิธีที่ช่วยลดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม
ผู้เขียนเองตอนแรกก็ยังไม่ค่อยชินกับการพกขวดมาเติมน้ำแบบนี้เท่าไหร่
แต่ไหน ๆ ก็ไหน ๆ…
ลองใช้บริการกับเขาดูสักหน่อยค่ะ
กดน้ำไป…
เพื่อ Content!
และนี่แหละค่ะ…
จุดเริ่มต้นของเรื่องราวเล็ก ๆ จาก “ขวดน้ำหนึ่งขวด”
ที่เดินทางจากกรุงเทพฯ ผ่านซิดนีย์ และกำลังจะเดินทางต่อไปยัง…
Queenstown — เมืองของราชินี

To be continued…  By Rapee